Başka dur başka söyle başka sevil ama hiç bitme
beni sevme sakın
ateşleri sev kıtlıkları sev yoksullukları sev
beni sevme sakın
beni hiç sevme
çünkü sevmek
karanlıkta gülüşüdür ölümün
...
üç nokta koyup yeniden başlamalıyız,
bu düzen birgün yıkılacak bir başka gülecek bu sokaklar
"iyi şeyler düşünüp kötü yaşamak kötü"
yüzünün arkasında rüzgâr gibi bir istanbul
dokunsan bütün yapraklarım birden dökülecek
bulup bulup yitirdiğim anılarım sızlıyor
birzamanlar silik soluk yaşadığım istanbul padişahlar mermerler düşler şehri istanbul
(...)
martılar gözlerime konup kalkıyor
gözlerimden yağmur yağmur uyku akıyor..
Ey benim..
ışıl ışıl öğretmenim
kadınım
sevdiğim benim
adam olur bu ülke
olacak elbet
sen böyle işledikçe bu ilkel yüzleri o ışıklı ellerinle
bir bir
adam olur bu ülke
olacak elbet!
ve yoksulluk diyordu ozan
yâni yapıp yaratmak
yâni söküp çıkartmak
yâni gelin gelin donatmak şu yeryüzünü
ve aç ölmek gökyüzüne