Kelebeğin Ömrü
Nur Yaramaz
Tek bir şey soracağım ;
Vicdanınız, bahanelerinizle rahatlıyor mu?
“Kim bilir belki kelebekler de veda ederken gülümsüyorlardır.”
Sayfa 146
Reklam
“Bazen başlaman gerekir her şeye yeniden; geç kalmadan, ölüm gelmeden ve korkusu sarmadan bedenini, geç kalmamak gerekir bazen birine ya da kendine ama en çok kendine.”
Sayfa 9
Bir kelebek olsaydım, günün sonunda öleceğimi bilseydim, mutsuz ve umutsuz mu yaşardım yoksa anı yaşayıp mutlu olmak ve özgürce gökyüzüne uçmak mı isterdim?
Yalnızlık, yıllarca en güzel ve en samimi dostum oldu.
kendini sevme durağı
"Yalnız kaldım, çok yalnız kaldım çünkü hepsinin kıymetli vakitleri vardı ama bana ayıracak vakitleri yoktu ben de yalnız kalmayı tercih ettim."
Reklam
Reklam