Kenê Parsek
Hesen Qizilcî
di-kevim nav cihê xwe û çavê xwe digrim; belkî bikaribim hine-kî razêm jixwere û xemên xwe ji bîr bikim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bixwînin ta ku hûn bizanbin hûn ki neKurdî
Bixwînin heya tîna we bişike ,bixwînin heya agir û şewatan ava we vemire. Bixwînin heya ku hûn ci-vaka xwe binasin û derd û êşên wê fêmbikin. Bixwînin heya ku bêhtir kêfawe ji zimanê were bê. Heya ku hûn nexwînin, hûnê nizanibin ku pênûsa bi sêra Mamoste Qizilcî çi şiwên-warekî(wargehekî) binirx û bê mîsal afirandiye.
Kesî nedizanî berê xwe dide kû û dixwaze heta kû biçe. Lê wisa xuya dikir ku hê jî îrade xwe ji dest nedaye û hê jî dilê wî ji dest û piyên wî bihêztir e..
Cotkar ew qasî serê xwe bir û anî, ji xwe re bîr kir û fikirî, nikarîbû riyeke çareseriyê ji xwe re bibîne da ku xwe ji bedbextiyê rizgar bike. Ji aliyekî ve suxreyan rê nedidayê li rewşa xwe bifikire û ji aliyê din ve jî neşarezayî û nezanî, roja ronak lê kiribû şeva tarî.
Sayfa 69 - PDF