Kader kitabı yani orjinal adıyla (El-ibane an şeriatil-firkatin naciye ve münacebetil-firakil-mezmume) kadere imanın gerekliliği. Kaderin Allah'ın ilmi olup ezeli oluşu. Kaderin kulların tüm fiillerini kapsaması ve kaderde yazılı olan şeylerin kesinlikle gerçekleşeceği. Cennetlik ve cehennemlik insanlar hakkındaki ilmin ezeli olduğu kişiyi Allah yaratmadan önce onun cennete mi yoksa cehenneme mi gideceğini bildiği. Allah'ın ezelde takdir ettiği kişilerin hidayeti bulacağı ve cennete gideceği yine ezelde dalaleti seçeceğini bilen kişinin sapkınlardan olup cehenneme gideceği. Allah'ın doğru yoldan sapan ve isyan noktasında ısrar eden kulların kalplerini mühürleyip onları doğru yola artık ulaştırmayacağı. Kişinin bir şeyi istemesinin bunun Allah'ın dilemesine bağlı olduğu yani Allah istemedikçe bizim kendi irademizle bir şeyi elde edemeyeceğimiz. Devamında sahabe ve selefin kadere imanı. Ve Kaderiyye mezhebi ve onların bozuk görüşleri ki bazılarını aktardım bunların dünyadaki hükmü kadere inanmayanların cenazelerine, hastalandıkları zaman ziyarete gidilmeyeceği beraber oturulmayacağı ve bunların ahiretteki hükmü. Ve bunun gibi daha birçok konuda kadere imanın gerekliliği konusunda ayet ve hadislerden deliller aktarıp kitabı bitiriyor. Kitabın yazılma sebebi el-ukberi döneminde kader inkarı olduğu için kendisi de bunları bir reddiye olsun diye bu kitabı yazmıştır kader hakkında kurandan ve sünnetten delil getirmiştir. Çok güzel bir kitaptı. Tavsiye ederim. Bol istifadeli okumalar.

Din

Kitabu'l-Kaderİbn Batta El-Ukberi · Polen Yayinevi · 202015 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

İbn Batta El-UkberiYazar · 2 kitap

Ebû Abdillâh Ubeydullah b. Muhammed b. Muhammed el-Ukberî (ö. 387/997) Hanbelî fakihi ve muhaddis. 4 Şevval 304 (31 Mart 917) tarihinde Bağdat yakınlarındaki Ukberâ’da doğdu. Ashabdan Utbe b. Ferkad’ın (radiyallahu anh) soyundan olup büyük dedelerinden birine nisbetle İbn Batta diye anılır. Öğrenimine doğduğu yerde başladı ve küçük yaşta gittiği Bağdat’ta devam ettirdi. Daha sonra Basra, Dımaşk, Humus ve Mekke gibi ilim merkezlerinde Ebü’l-Kāsım el-Beğavî, Ebû Bekir en-Neccâd, Hırakī, Âcurrî, Saffâr el-Basrî, Gulâmü’l-Hallâl ve Ebû Zer İbnü’l-Bâğandî gibi âlimlerden ders aldı. On beş yaşında iken Ahmed b. Hanbel’in el-Müsned’ini ezbere bildiği söylenir. İlim tahsilini tamamladıktan sonra Ukberâ’ya döndü ve uzlete çekilerek 40 yıl evinde öğretimle meşgul oldu. Pekçok talebe yetiştirdi. İbn Batta 10 Muharrem 387 (23 Ocak 997) tarihinde Ukberâ’da vefat etti. Irak’ta Hanbelî mezhebinin tanınmış şahsiyetlerinden biri olan İbn Batta diğer Hanbelî âlimleri gibi Selefî bir çizgiyi benimsemiş ve öğrencileriyle birlikte başta Şîa olmak üzere Ehl-i sünnet dışı cereyan ve fırkalara karşı mücadele vermiştir. Bu konuda devrin büyük Hanbelî âlimleri arasında yer alan Berbehârî’den etkilenmiş ve eserlerinde onun görüşlerine yer vermiştir. Hanbelî mezhebinin re’y ve ictihaddaki taklit karşıtı tutumunun tabii sonucu olarak İbn Batta mezhep içinde farklı görüşler arasında uzlaşmacı bir yol takip etmiş, zaman zaman mezhepte benimsenen görüşlere aykırı tercih ve ictihadlarda bulunmuştur. Onun bu tavrı kendisinden sonra gelen Ebû Ya‘lâ el-Ferrâ, Ebû Ca‘fer et-Tûsî, Kelvezânî, Muvaffakuddin İbn Kudâme, Takıyyüddin İbn Teymiyye, Zehebî, İbn Kayyim el-Cevziyye ve Ebü’l-Fidâ İbn Kesîr gibi Selefî âlimler üzerinde etkili olmuştur.