Su olmadan kirlenmiş bir elbiseyi arındırmak mümkün olmadığı gibi, gözyaşları olmadan da ruhun lekelerini ve pisliğini temizlemek imkansızdır.
Hepimiz Âdem’in yolunu yeniden yürürüz; masumiyetimizi yitirdiğimizde, ölümlü olduğumuzu fark ederiz.
Ağla ve dua et, Arseniy.
Ve ölümden korkma; çünkü ölüm yalnızca bir ayrılığın hüznü değildir.
O, aynı zamanda kurtuluşun sevincidir.
Sanki yıllar önceye geri dönmüş gibiyim. Ellerimde yine irinli bedenler var ve inan bana sevgilim, neredeyse aynı insanlar… Zaman geri mi akıyor? Yoksa ben mi başlangıç noktasına geri dönüyorum? Eğer öyleyse, bu yolun sonunda senide mi bulacağım?
… unutma ki, suda yüzebilenler, boğulmaktan korkmayanlardır.
Buranın her yerinde ölüm gizlidir. Yaşamın bedelini ödemek gerekir.
"Ağzımdan çıkan sözlerden dolayı çoğu kez pişman oldum ama sustuğum için asla pişmanlık duymadım."