Yazar:
Robert Pinget
Çevirmen:
Feyza Zaim
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Fransız yazar Robert Pinget, döneminde Yeni Roman akımına katılmış sayılı yazarlardan birisi olmasına rağmen ismini duyan çok yoktur. Günümüzde hakkında hemen hiçbir kaynak bulunmaması ile birlikte yaşadığı dönemde de adından söz ettirememiş. Kendisinin bu yönde bir gayesi de yokmuş zaten. O dönem Samuel Beckett'in yakın arkadaşı olması ile birlikte Beckett'ten yazarlık tavsiyeleri bile alırmış. Hatta Mösyö Songe'unu Beckett'in önerileri üzerine yazmış. Fakat katıldığı akımlar, dönemin ses getirmiş yazar arkadaşları onun ön plana çıkmasını sağlayamamış. Bunun tam aksine Pinget edebiyat dergilerinden, kendisini göstereceği her türlü yerden uzaklaşıp gözlerden ırak yapıtlarını sunmayı tercih etmiş. Bir Fransız gazetesine verdiği röportajda şöyle demiş yazar: "Karakterlerimi gördüğümden daha fazla duyuyorum. Dediklerini yazıyorum. Yazmak için yazdıklarımı duymam gerekiyor." Pinget'in amacı kendisini duyurmaktan çok uzaklaşıyor, anlaşıldığı üzere. Onun esas gayesi önce kendi kendisini duymak ve bu bağlamda karakterlerini yaratmak oluyor.
Libera'da dikkatimizi çeken ilk şey bu duyum meselesi. Kitap öyle yazılmış ki karakterler konuşurken veya susarken bir ağıt duyuluyor okurun kafasında. Kitap baştan sonra bir yakarış, bir dua hissi veriyor. Bu his bir süre sonra bizi rahatsız ediyor zira kitapta kullanılan bilinç akışı tekniği cümleleri birbiri içine geçiriyor, bir anlamda karakterlerin yaktıkları ağıtlar da birbirine karışıyor. Pinget'in bu bilinç akışı tekniğini kullanma şekli de burada beliriyor. Yazarın bu tekniği yaratma gibi bir amacı yok. Bu öyle bir amaçsızlık ki yazar zaman zaman karakterlerin isimlerini bile karıştırıyor. Bilinçlerin akışının tamamen yazarın istenci dışında ortaya çıkmış olduğu göze çarpıyor. Sanki karakterler durmadan konuşuyor, zihinleri
Yazar Hakkında
Robert PingetYazar · 5 kitap
Robert Pinget 1920’de Cenevre’de doğdu. 1946 yılında Paris’e yerleşmeden önce ülkesinde hukuk öğrenimi gördü. 1951’de ilk öykü derlemesi yayımlandı. Bundan tam beş yıl sonra, Beckett’in tavsiyesi üzerine Minuit Yayınları’na katıldı. Aynı dönemde, Alain Robbe-Grillet, Nathalie Sarraute, Samuel Beckett ve Claude Simon’la birlikte Yeni Roman serüvenini hazırlayanlardan biri oldu. Oyunlarıyla birlikte otuza yakın kitabı bulunan Pinget, 1965 yılında Quelqu’un (Biri) adlı romanıyla Femina Ödülü’nü aldı. Oyunlarından çoğu Avignon Festivali’nde sahnelendi. 1997 yılında kalp krizinden ölen Pinget’nin son kitabı Taches d’encre (Mürekkep Lekeleri) aynı yılın bahar aylarında yine Minuit’den çıktı. Pinget’nin, dilin gündelik kullanımlarıyla oynayan üslubu, kılı kırk yaran, çelişkili ve yararsız araştırmalardan çıkardığı bir tür anlamsızlık duygusunu ortaya koyar. Nihilizmi, insan bağlamında ele alındığında, zaman zaman bir tür neşeyle aydınlanır. Yüzeysel psikoloji çözümlemelerindeki incelikle öne çıkan yapıtları, giderek artan bir ilgiyle karşılanmaktadır.
