Modernleşen dünyayla birlikte insan giderek yalnızca işlevsel bir zihne ve tek boyutlu bir bilinç düzeyine indirgenmiştir. Oysa gündelik hayatta “normal” dediğimiz bilinç hali, insanın mümkün olan tek bilinç biçimi değildir. İnsan içindeki farklı potansiyellerin farkına varmadan yaşayabilir; fakat bazen hayatın insana dar gelmesi, varoluşsal krizler ya da derin sarsıntılar insanı başka bir farkındalık arayışına yöneltebilir. Bu süreç bilinçli bir içsel eğitimle gelişebileceği gibi krizlerle de ortaya çıkabilir. Ancak her psikolojik kriz manevi bir kriz değildir. Sorun, modern psikolojinin çoğu zaman bu iki durumu birbirine karıştırarak sıra dışı bilinç deneyimlerini yalnızca hastalık olarak değerlendirmesidir. Stanislav Grof ve Christina Grof, bazı krizlerin patoloji değil, insanın daha geniş bir bilinç düzeyine geçiş süreci olabileceğini savunur. Onlara göre önemli olan şey, psikiyatrik rahatsızlıklarla manevi krizleri ayırabilmek ve bu süreçteki insanlara doğru şekilde destek olmaktır. Tasavvuf da insanın farklı içsel mertebelerden geçtiğini ve insan-ı kâmile ulaşmanın uzun bir dönüşüm süreci olduğunu anlatır. Elbette tasavvufun köklü manevi öğretisi ile modern transpersonel psikoloji aynı şey değildir; ancak ikisi de insanın gündelik zihinden ibaret olmadığını vurgular. Stanislav Grof ve Christina Grof, modern dünyanın zihinsel sınırları içinde sıkışan insana, farklı bilinç hallerinin mümkün olduğunu yeniden hatırlatır.

Manevi KrizStanislav Grof · Kaknüs Yayınları · 20129 okunma

Reklam