Yazar:
Şebnem Seçkiner
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
184
Basım Tarihi:
Kasım 2017
Yayınevi:
Destek Yayınları
ISBN:
9786053113232
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Bitti !!!
Bayadır kitaplığımda olan ve okumak istediğim bir kitaptı. Sıkıntılı geçen bu günlerde okumak istedim biraz kafam dağılsın diye. Normalde bir günde okunacak kitap bir haftadır elimde. Ama yine de güzel bir tebessüm oluşturdu ben de. Şebnem Seçkiner’in hamile kalma, doğum ve doğum sonrası bebeğini yetiştirme sürecini anlattığı esprili bir kitaptı. Çerez niyetine okuyabilirsiniz tavsiye ederim. 10/10
Bir arkadaşım “Ayol kadın yurt dışında eğitim almış,o bilmiicek de kim bilcek? Bak burda yazmış her şeyi.” deyip gösterince kitabın varlığından haberim oldu. Başka bir arkadaşım getirince de okuma fırsatım oldu. Ve evet, Şebnem hanım yurt dışında eğitim almış ama lise eğitimini almış. Kaldı ki o bile çocuk gelişimi üzerine değil. Yani sevgili arkadaşım, üzgünüm, ama o da bilemeyebilecek :)
Eğlenceli,duru ve yalın bir dille söz sanatları kullanmadan günlük dilin akıcılığıyla hamilelik öncesi,esnası ve doğum sonrası yaşadığı bazı durumları bizlerle paylaşmış Şebnem hanım. Yani zannedildiği gibi eğitici bir kitap değil aksine eğlendirip dinlendirici bir kitap. Bazı sayfalarda kendinizi bazı sayfalarda annenizi hatta teyzenizi özetle hayatınızda olan anneleri göreceğiniz bir kitap olmuş. “Oh içim rahatladı, tek pimpirik ben değilmişim” diyorsunuz. Zira ben oğlumu babasından kıskanmıştım kucağına gidince ağlamıyor diye :)) Normalmiş,normal :)
Hissettiklerini, sorguladıklarını ve hatta yargıladıklarını bu kadar açık bir şekilde bizlerle paylaşması ise hayli cesurca. Bunun için ayrıca bir tebriği hak ediyor bence. Takıntılı, dünyası çocuğu olan, gözünde çocuğum ikonuyla dolaşan biriyseniz,okuyun. “Ben hayatta öyle olmam” diyorsanız, kesinlikle okuyun. Ve eğer babaysanız ya da baba olacaksanız,siz eşinizden daha önce okuyun bu kitabı :)) Kitapla kalın.
10/10
2024 100. kitabı
Şebnem Seçkiner bütün samimiyeti ile güzel bir kitap yazmış.Okumaktan çok keyif aldım.Annelik serüveninin ilk yılları ve eşi ile ilişkisini eğlenceli bir dille kaleme almış.
10/10
2017 53. kitabı
Gerçekten de hayatımda hiç bu kadar eğlenceli ve samimi bir kitap okumamıştım :) Aslında yazarımız hepimizin hemen hemen aynısını yaşadığı olayları kendi üslubu ve içtenliği ile bize aktarıyor. Kendisinin de bahsettiği gibi bu kitap akıl verme mahiyetinde yazılmış bir kitap değil aksine, bak yalnız değilsin, ben de bunları hatta daha fenasını yaşadım dediği anıları içeren bir kitap olmuş. Ben okurken çok eğlendim ve günlük yaşamın sıradanlıklarından bir nebze sıyrıldım. Çoğu kısımlarını eşimle birlikte okuduk, birlikte güldük. Okurken çoğu yerde kendimi buldum. Alın okuyun derim:)
Bu tarz kitaplarda yazarlarınında bahsettiği gibi aynı yolda yürüdüğümüz insanlarla aynı şeyleri yaşamış olduğumuzu görmek yanlız olmadığımızı hissettiriyor... buda bence güzel bir duygu... farklı çözümlere tanık olabilioruz bazı durumlar karşısında
Bebeğim 6 aylıkken kitap fuarında bir sahafın standında karşıma çıktı. Hiç düşünmeden aldım. O dönem herşey benim içinde çok zordu. Okudukça yalnız olmadığımı anladım. Ben kendimi çok kaygılı ve takıntılı sanırdım. Benden fazlası da varmış
Manyak Anneİlişkiler
Manyak Anne
Şebnem Seçkiner kendine böyle söylüyor. Nedeni çocuğu kafasını bir yere vurunca aynı yere gidip kendisi de vuruyor. Kızı Irmak oyun hamurundan bir parça alıp yediğinde, kendisi de bir parça alıp yiyor. Annelerin en tatlılarından bir tanesi. Kızına düşkünlüğü beni benden aldı.
Kitabın konusunu anlatmak gerekirse kısacası; kendi hamileliğini müthiş bir sadelikle anlatmış. Lohusa döneminde ve çocuk büyütmede yaşadığı buhranlar, bunalımlar; ama bı o kadar da sevgi dolu yaklaşımlar insana müthiş anne algısı aşılıyor.
Dünden önceki gündü, akşamın erken saatlerinde elimdeki kitabım bitmişti. Yeni kitaba başlamak için geç, uyumak için erken bi saat diye düşünürken, okumadığım kitapları bi rafta toplamıştım daha önce, oturdum kitaplığın önüne ruh halime uygun bi kitap arıyorum. Ruh halimde şöyle; kimseyle sohbet etmek istemiyorum, mutsuz değilim ama sessizim, yağmur yağamamış bir havada parçalı bulutlu gibiyim. “Manyak Anne” kitabı bi çekilişten çıktı öyle şansımı denemiştim. Kitapçı da görsem sırada okuyacak bir çok kitap varken bu kitabı satın almam diye düşünürdüm. Herkesin kendi annelik macerasını anlattığı kitaplardan çok hoşlanmıyorum ama Şebnem Seçkiner’i bloggerlar arasında en dobra dobra olanlardan biri olduğu için takip ediyorum. Deli dolu, matrak kadın kitabını da öyle olduğu gibi yazmış, anneliğini ve evliliği de öyle ifade etmiş. Neyse o gün akşam bi baktım 40. sayfaya gelmişim Bir gün de okudum bitti, evliliklerde karşılaşılan ve çocuklarla yaşanılan sorunlarda yalnız olmadığımı bilmek iyi geldi sanırım.
Reklam
Yazar Hakkında
Şebnem SeçkinerYazar · 4 kitap
1978 Haziran doğumluyum, Şubat 2010’dan bu yana anneyim, Haziran 2006’dan beri Arkın’ın karısı, Ekim 2009’dan bu yana da halayım… Üniversitem İstanbul İşletme. Ancak şöyle bir gerçek var ki, bir kere bile oraya ait hissetmedim. Hangi okuldan mezunsun sorusunun cevabı benim için her zaman “Avusturya Lisesi.”
Erken yaşta başladığım gazetecilik kariyerimde, işin en zevkli kısmı olan aylık bir derginin uzun süreli yazı işleri müdürüyken hamile kaldım, 4 aylık hamileyken dergi kapandı. Tasımı tarağımı toplayıp evde oturmak istedim. Doğurduktan sonra düşünecektim işi. Sonra bir baktım, Şubat 24’te Irmak doğmuş, üzerinden bir sene geçmiş ben hâlâ evdeyim. Bir dönem part time çalıştım, Irmak iki yaşına yaklaşırken full time çalışmayı denedim, bir sürü etken bir araya geldi ve sadece 2 ay sonra yeniden eve dönme kararı aldım. Yanında ben olmalıydım, bir başkası değil.
İtiraf ediyorum, evde oturmak hem Irmak hem de benim için iyi güzeldi de, çalışmak da gerekiyordu. İşin maddi boyutunu bir yana bıraktım, manevi olarak da artık evde duramaz konuma gelmiştim. Çalışmaya alışınca, çocuk da biraz büyüyünce evde olmak daha zor geliyor. Çeşitli denemeler yaptım. Temmuz 2012’de sabah 9 akşam 6 (hatta 7) temposuna başladım. Güzel bir iş olmasına rağmen benimseyemedim, baktım aklım sadece “anne-çocuk” konularına çalışır olmuş, 6 ay sonra bıraktım işi. Kariyer konusunda mücadele dolu bir dönemin ardından şimdi hem kendi mesleğimi yapıyorum hem de evden çalışıyorum ve bunu çok seviyorummm… İletişim, sosyal medya ve içerik danışmanlığı yapıyorum. Kızımı kendim okula götürüp kendim alıyorum. Tüm işlerimi okul saatine göre ayarlamaya çalışıyorum. Arada çok sıkışınca da annemden yardım istiyorum.
Neden manyakanne dedim kendime? “Manyak”ın sözlük anlamlarından biri de sıra dışı. Ayrıca… Gazdı kolikti, kustu kusmadı, emdi emmedi, yedi yemedi, bezi bıraktı bırakmadı derken sanırım normalin biraz dışına çıktım. İşte bu nedenle de kendime bu lakabı seçmekte bir sakınca görmedim. Fırsat buldukça iki satır yazıyorum ve işte o zaman resmen “hafifliyorum”. Şunu da eklemek istiyorum. Gerçek bir manyak kendine böyle söyler mi? Hayır! İroni yapmak istedim. Birçoklarının aksine kusursuz bir yaşam olmadığını anlatmak istedim. Hatalarımla… Irmak da biliyor zaten bu ismi. Bazen “ama seni yanlış anlarlarsa” diyor. Ben de ona insanları tanımadan bir isimle yargılamanın kötü olduğunu anlatıyorum her seferinde. Çocuk kesin sıkıldı benden.
Artı, söylememe gerek var mı bilmiyorum, ama her anne gibi doğumdan sonra bütün değer yargılarım tepe taklak oldu, hayatımın merkezine can kız geldi oturdu. İyi ki de öyle oldu.
Burayı seviyorum çünkü hem hayatımızdan kesitler anlatıyorum hem de Irmak’a güzel bir hatıra bıraktığımı düşünüyorum. Zaten kurcalayınca göreceksiniz, aklıma her geleni yazıyorum, annelere yardımcı olacağını düşündüğüm konulara değinmeye çalışıyorum. Kimi zaman da içimi döküp rahatlıyorum. Önerilerinize sonuna kadar açığım.
Şebnem Seçkiner
