Ayşe’nin yüzünde aptalca bir gülümseme vardı. Bütün bu olaylara rağmen tebessüm etmesi tuhaftı. Kendini tanıtırken yaptığı jest ve mimikler ve sesinin tonu Kenan’ın hiç hoşuna gitmemişti. Bu durum kızın sağlam ayakkabı olmadığını düşünmesine sebep oldu. Üzerinde sıradan bir pantolon, bunun üstüne gömlek ve bir hırka giymişti. Bakışları fıldır fıldırdı. Ancak masumu oynamakta da geri kalmıyordu. Ellerini önünde bağlayarak sağa sola hafiften sallanıyordu.
Bilinen bir şey şu ki, hiç bir suç sonsuza kadar saklı kalmaz. Tıpkı romanımızda olduğu gibi. Her olayın bir yeri, mekanı ve zamanı vardır. Bunu bulup çıkarmakta görevlilerin işidir. Romandaki olayların sonuçlarını da yine roman kahramanı görevlilerin bulup sonuca ulaşmış olmaları sanki yaşanmış bir olayın sonucuma varmış olması gibi önemlidir.
Uzun cümlelerin yerine, okura rahat nefes aldıracak ve okuru sayfalar arasında sürükleyecek derecede kısa cümlelerin olması kitapta bir avantajdır..
(Tanıtım Bülteninden)
M. Sinan Perktaş
