Kitap günümüz insanının kendisiyle, üretimle ve toplumla olan ilişkisini yeniden düşünmeye davet eden derin bir eleştiri sunuyor. Yazar, kapitalist sistemin yalnızca ekonomik bir düzen olmadığını, aynı zamanda anlam üreten bir ideolojiye dönüştüğünü vurguluyor. Kitabın giriş bölümünde yer alan " Tüketime ikna etmek her şeyden evvel zihinlerde yaratılacak olan bir rızanın sonucudur" cümlesi kitabın tamamına sirayet ediyor. Kapitalizm, üretmekten çok insanları tüketime razı etmeye dayandığı ve insan zihninde tüketimi doğal bir ihtiyaç gibi gösteren rıza ile insanları tüketime ikna etme stratejisinin olduğunu bizlere gösteriyor. Harvey, Gramsci, Althusser ve Thompson gibi düşünürlerden yararlanan yazar, bu rızanın nasıl “hegemonik bir motif” haline geldiğini açıklıyor. Medya, reklam ve kültür endüstrisi bu noktada devreye giriyor ve tüketicinin arzularını şekillendiren araçlar, ideolojik bir anlam üretim mekanizması gibi çalışıyor. Kapitalizmin tahakkümü fabrikada değil, zihinde kuruluyor artık. Yazara göre “meta”, sadece ekonomik bir nesne değil, aynı zamanda bir anlam taşıyıcısıdır. Bir ürünün değeri kullanımından değil, toplumsal ve sembolik anlamından gelmektedir. Bir telefon, bir saat veya bir cihaz yalnızca işleviyle değil, aynı zamanda temsil ettiği statü, kimlik ve göstergeyle de anlam kazanır. Bu dönüşüm, Marx’ın yabancılaşma kavramının ötesine geçiyor. İnsan artık emeğinden değil, kendi kimliğinden de yabancılaşıyor. Tüketim, sahip olma eyleminden çıkıp varoluş biçimi haline geliyor. Yazar bu noktada “doğal” ve “doğal olmayan metalaştırma” arasındaki ayrıma dikkat çekiyor. Doğal metalaştırma, insanın gerçek ihtiyaçlarına karşılık gelirken; doğal olmayan metalaştırma ise kapitalizmin arzunun ideolojik biçimde üretimi, insanı tüketime ikna eder hale

İnsan ve Toplum

MetalaştırmaBeyzade Nadir Çetin · Akçağ Yayınları · 20173 okunma

Reklam