Yarı dağılmış sis bulutları arasında çıkan insanlar bir hiçlikten gelip yine bir hiçliğe gidiyorlardı. Sanki analarının rahminden o an, ellerinde taşıdıkları paketlerle, göründükleri yaşlarıyla, giysileriyle öylece doğmuş ve birden bire indikleri, bilmedikleri bir dünyada yönlerini bulmaya çalışıyorlardı. Daha önceki hayatları yok gibiydi. Daha Önceki yaşları da yoktu.
Daha doğrusu yaş denen kavramı gri bulutları sihirli bir biçimde soğurmuştü. Daha Önceki yaşları olmadığı gibi daha sonra da yaşlanmayacak gibi duruyorlardı. Hepsi o an, çocuk ya da yaşlı, genç ya da olgun, erkek ya da kadın, biçimli ya da biçimsiz, sevimli ya da sevimsiz, zengin ya da yoksul, güzel ya da çirkin halleriyle, tek bir ananın rahminden az önce çıkmış, ortalıklarda dolaşıyorlardı.
Handan Öztürk
