Haftalarınızı, aylarınızı, hatta bazen yıllarınızı "eğer" yerine "ne zaman" dediğiniz bir kâbusa hazırlanarak geçirebiliyor olmanız çok ilginçti. Tam da dünyanın sona ereceği gerçeğine hazırlandığınızı düşünerek kendinizi kandırmaya, büyük çarpışma gerçekleştiğinde ayakta durabileceğinizi düşünmeye başlamışsınızdır ki... Aniden çarpışma gerçekleşir ve ayakta duramazsınız. Yıkılırsınız, hiçbir zaman tam anlamıyla kendinizi hazırlayamadığınız bir kaybın etkisiyle eskiden dikildiğiniz yere çökersiniz.
Çünkü göl, gerçek değildi. Bir film gibi hissettirmişti ne de olsa. Her şey inanılmayacak derecede mükemmeldi. Kaç defa Will’in gerçek olamayacak kadar mükemmel göründüğünü düşünmüştüm?
Eh, sözlerim dönüp dolaşıp beni buluyordu.
Öyleydi.