Bir anda ayağa kalktı Pavli. Elindeki şarap şişesi parmaklarının arasından kayıp, yere düştü ve paramparça oldu. Fark etmedi bile. Kollarını iki yana açmış, gökyüzüne doğru bağırmaya devam ederken, şehirde kendi halinde zararsız ve herkesin çok sevdiği gariban deli Ermeni Arşavir'i farketti. Deli Arşavir fırına gözleri büyümüş bir şekilde bakarken oldukça teleşlı bağırıyordu.
Pavli, yangın... Her taraf alev içerisinde pis ayyaş... Ne yaptın sen...
Pavli hızla geriye dönüğünde donup kaldı bir anda.
Ölüm uykusunda gibi sessiz sedasız yaşayan şehir bir anda canlanmış, bağıranlar, çağıranlar, feryat edenlerin sesleri birbirine karışmıştı.
Uzaktan bakıldığnda şehir kocaman bir alev topuna sarılmış, gökyüzünü aydınlatan büyük bir felaketin resmini çekiyordu.
Ufuk Ersoy
Ferhat Çınar
