Puan
6.810 üzerinden
Plaj
İtalyan edebiyatının önemli yazarlarından Cesare Pevase'nin neden intihar ettiğini anlayabildiğimi düşündürttü bana bu kitap. Adam dibine kadar yalnız bir hayat yaşıyor ve bir aile kuramıyor... Arkadaşının mutlu evliliğine dışarıdan imrenerek bakan bir erkeğin yalnızlıkla dolu hayatını gördüm plajı okurken. 40'lı yaşlarında bir otel odasında intiharı seçen ölümsüz yazar olarak kalacaksın Cesare!!
Plaj
Plaj Cesare Pevase'in okuduğum ilk kitabı... 1941 yılında yazılmış. Betimlemeleri, insan ilişkilerini anlatımı güzel. Pevase kitabında yakın arkadaşının aniden evlenmesini, arkadaşının ve karısının onu yazlık olarak kullandıkları eve davet etmeleri ve bu süreç ve sonunda ve biraz da geçmişte yaşananları konu ediyor. Pevase'yle tanışmak için doğru bir kitap mıydı emin değilim. O yüzden okumaya devam.
Kitapla kalın efenim :)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Selam. Yazardan okuduğum ilk kitap oldu Plaj. Cesare Pavese ile önce bir Pdf kitap okuyarak başlamak istedim. Tercihim önce bir öykü kitabını tecrübe etmekten yana oldu.
Kitap, anlatıcının arkadaşının onu yazlık evine davet etmeleri ile oradaki arkadaşlık ilişkilerini arada geçmişten de bahsederek anlatıyor. Daha çok kadın-erkek ilişkisinin ön planda olduğu, anlatıcının gözlemlediği durumları okuyoruz. Pek tatmin edici bir okuma olmadı benim için.
Kısa bir eser olması en azından çok fazla yormadan bitirmemi sağladı. Belki pek iyi bir başlangıç olmadı ama şiirlerini de tecrübe etmek istiyorum. Herkese keyifli okumalar dilerim.
#kitapalıntıları :
Beni gizleyen gölgenin birkaç adım uzağında gülüşen ve dans eden bir kargaşanın, dur durak bilmeyen, huzursuz bir devinimin farkındaydım. O an bir düşünce yoksulluğu içindeydim, beni düşüncelerim de terk etmişlerdi.
Zaman zaman suskular üşüşüyor ve sessizlik daima karanlık, kapalı ve muğlak sözcüklerle açılıyordu.
“Üzerimize geçirilmiş kabukların altında neler uyumuyor ki? Sadece uyanmak ve kendi kendimizi bulmak için biraz cesaret gerekiyor. Hiç değilse konuşmak… Artık dünyada ne kadar az konuşulduğunun farkında mısınız acaba?”
“Oh Clelia” diye iç çekmiştim, “Yaşamdan bu kadar yorulduk mu?”
“Aptallık bütün yaşlarda vardır” demiştim, “Ve geçmiş zamanla ilginç bir hal alır.”
"Kadinlar, kendilerini güçsüz olana bir idol, güçlü olana bir eşya gibi sunarlar." diyebilecek kadar çok yaşamış ya da:
''Ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak -
sabahtan akşama dek, uykusuz,
sağır, eski bir pişmanlık
ya da anlamsız bir ayıp gibi(...)'' diyebilecek kadar da yalnız bir adam için fazla sosyal, iletişili bir kitap.
Romanda Pavese, çocukluğunda ahbaplık eden iki arkadaşın ilişkilerini ve o arkadaşlığın ileriki dönemlerinde, kendi arkadaşlık çevrelerinde gelişen insan ilişkilerini, o iki arkadaştan birisinin ağzından, alelade bir gözlemle aktarmağa çalıştığı bir roman. Açıkçası sıkıldım, Pavese'in şairliğine kanıp başladığım ama hayal kırıklığıyla son bulan bir roman oldu diyebilirim.
Buna karşın Pavese, şiirlerinde üstün nitelikte bir gözlem gücüyle, başka insanlar nezdinde ve bilakis kendi nezdinde ya da personasıyla muhteşem şiirler kotarmış bir şair. Tanımalı diyorum. Sevgiler...
#cevizyorumluyor #kumsal #cesarepavese #laspiaggia
Kitabı beğenip beğenmediğimden emin değilim. Yani okudum, okurken bırakamadım ama zevk de almadım. Anlatım ve karakterler bana kalırsa çok havadaydı. Yazar neden ve niçin anlattığı belli olmayan bir hikaye anlatmış. Çiftler ve arkadaşlar üzerine eğildiği söylenen bu hikayede bu iki kavram üstünde de durmaya layık portreler görmedim. karakterler havada demiştim ya. Yani kimse rolünde değil ve derinlikleri yok. Sanki bütük bir romanın ortasından 2 3 bölüm okur gibi.
Anlatıcımız, yakın arkadaşı Doro evlendikten sonra aralarının nasıl açıldığını anlatıyor. Tam olarak ara açılması da değil de evli çiftlerle nasıl hangi şartlarda görüşülürse o şartlar yüzünden soğuma. Kırk yılda bir olacak olan görüşmelerinden önce Doro, anlatıcımızın yanına geliyor. Cleila hakkında konuşmak istemiyor. Eski kasabalarına gidiyorlar ve sarhoş olup insanlqrı rahatsız ediyorlar. ( Buraları okuması aşırı sıkıcıydı çünkü havada kalan. Bİr temele oturtulmayan yazılar gibiydi). Anlatıcı, Doro'nun eşiyle kavga ettiğini sanıyor ama Cleila ve Doro bunu yalanlıyorlar. Kavga bile etmedik ki barışalım diyorlar. Doro bir yandan resim yapmaya veriyoe kendini.
Pavese'nin yazılarını beğensem de bu kitap bir zaman kaybı.
