Bu adamın yüzüne bakmak için dizlerimin üzerine çöktüm .
Bana asla kurtarılmaya ihtiyacım varmış gibi davranmayan ama yine de beni kurtaran kişi .
Çünkü hayatımda ihtiyacım olan en son şey, daha yeni nefes aldığımda ciğerlerimde yeterince oksijen yokmuş gibi hissettiren biri.
Hayatım boyunca tek bir kişi işlerin benim için nasıl hissedebileceğine öncelik vermedi. Ve işte zar zor tanıdığım bu adam bana öncelik veriyor.
Bazen Winter'ın beni asla benim onu sevdiğim gibi sevemeyeceğinden endişeleniyorum. Ya da belki ben açgözlü davranıyorum.
"Senden asla nefret etmeyeceğime söz veriyorum."
"Bunu bilemezsin,"
"Bilebilirim. Seni sevmekle fazlasıyla meşgul olacağam."
