Yazar:
Emine Boztaş
Yorumlar ve İncelemeler
EMİNE BOZTAŞ-RÜYA
Bu kitap, hayatın aslında düz bir çizgiden değil inişlerden çıkışlardan olustuğunu anlatan bir hikâye kuruyor. Merkezdeki karakterin en büyük mücadelesi dış dünyayla değil, kendi içindeki belirsizlikle. Hayatta ne istediğini tam bilemeyen, seçim yapmaktan korkan ama aynı zamanda bekledikçe daha da kararan bir ruh hâlinin içinde dolaşıyor. Olay örgüsü, bu karakterin farklı insanlar ve durumlarla karşılaşarak kendini keşfetme süreci üzerine kurulu. Karşısına çıkan her kişi, ona hayatın başka bir rengini gösteriyor kimisi umut, kimisi kırgınlık, kimisi hayal kırıklığı oluyor. Karakter bazen yanlış kararlar veriyor, bazen hiç karar veremiyor: fakat asıl mesele doğruyu bulmak değil, bu süreçte yaşadıklarıyla kendini tanıması. İste bu noktada romanın asıl gücü, olayların değil duyguların pesinden gitmesinde. Okur, karakterin iç sesiyle birlikte yürüyerek onun kararsızlığını, korkularını, kücük mutluluklarını ve kırılmalarını hissediyor. Edebi derinliği de burada ortaya çıkıyor: Renk metaforu gri tonlar, iniş-çıkış imgeleri aslında insan ruhunun karmaşıklığını temsil ediyor. Hayatın bazen ne tamamen beyaz ne tamamen siyah olduğunu çoğu zaman arada kalmış bir hâl olduğunu gösteriyor. Roman, okura "hata yapmanın yașamaya dâhil olduğunu" hissettirmeye çalışıyor. Çünkü karakter yaşadığı olumsuzluklarda bile büyüyor, acı çekerken bile kendini tanıyor. Asıl tehlikenin yanlış bir karar vermek değil, hiçbir karar veremevip ruhen donup kalmak olduğu vurgulanyor. Kalp atışına benzetilen iniş çıkışlar, yaşamanın canlılığı; düz çizgi ise duygusal olarak tükenmişliği simgeliyor Bu anlamda kitap, hayatın güzelliğinin kusursuzlukta değil, insanın kırılganlığında saklı olduğunu söyleyen samimi ve içten bir anlat kuruyor. Okur, kitabı bitirdiğinde tertemiz bir umut değil ama
Reklam
