Yazar:
Süleyman Okay
Yazar Hakkında
Süleyman OkayYazar · 1 kitap
Şair 
Adil Okay ’ın babasıdır. İlk ve ortaokulu memleketinde okudu, lise birinci sınıftan ayrılarak çalışma hayatına atıldı. Bir süre kâtiplik, puantörlük, sürveyanlık gibi çeşitli işlerde çalıştı. 1953’te Kırıkhan Nüfus Memuru olarak memurluğa başladı. Görevini Samandağ Nüfus Dairesi, Antakya Sağlık Dairesi ve Trahom Dairesinde sürdürerek 1977 yılında emekliye ayrıldı. 1978’de Okay Matbaasını kurdu. 1980’li yılların sonu ve 1990’lı yılların başlarında Halkevi ve İnsan Hakları Derneğinde kurucu başkanlık ve yöneticilik yaptı. 12 Mart (1971) ve 12 Eylül (1980) dönemlerinde baskı gördü, matbaası dört kez kapatıldı. Sağlığı bozulduğundan tedavi için İstanbul’a sık sık gitti.
Okay’ın ilk şiirleri 1947 yılında Atayolu gazetesi ile Ürün (Adana) ve Kaynak (Ankara) dergilerinde yer aldı. Şiirleri 1960’lı yıllarda Ataç, Yelken, Yeditepe, Yeni Edebiyat, Türk Edebiyatı Yıllığı (1964), Varlık Yıllığı (1964, 1965), May, Dönem, Ilgaz, Hakimiyet Sanat, Ozanca, Yansıma, Önder, Güney Rüzgârı dergilerinde; 1970’li yıllarda Yeni Edebiyat, Ilgaz, Yansıma, Ozanca, Hakimiyet Sanat dergileriyle Denge ve Çağrı gazetelerinde; sonraki yıllarda Yaba Öykü, Güney Uyanış, Güney Rüzgârı, Hatayda Önder, Hatay Belleten (İHD yayını) dergilerinde yayımlandı. Antakyalı şair arkadaşları olan Ali Yüce, Arif Coşkun ve Sabahattin Yalkın ile bir edebiyat çevresi oluşturdu.
1946 yılında Toprak dergisi tarafından düzenlenen şiir yarışmasında “Yaşıyoruz” adlı şiiri ile ikinci oldu.
Süleyman Okay’ın öyküleri 2004 yılında çocukları (Arif, Adil, Hürriyet) tarafından Hişştt! adlı kitapta toplandı. Ölümünün beşinci yılı nedeniyle yine 2004 yılında çocukları ve Edebiyatçılar Derneği tarafından ortak olarak “Süleyman Okay Şiir Yarışması” düzenlendi.
Kaynak: biyografya.com/biyografi/13214
Adil Okay ’ın babasıdır. İlk ve ortaokulu memleketinde okudu, lise birinci sınıftan ayrılarak çalışma hayatına atıldı. Bir süre kâtiplik, puantörlük, sürveyanlık gibi çeşitli işlerde çalıştı. 1953’te Kırıkhan Nüfus Memuru olarak memurluğa başladı. Görevini Samandağ Nüfus Dairesi, Antakya Sağlık Dairesi ve Trahom Dairesinde sürdürerek 1977 yılında emekliye ayrıldı. 1978’de Okay Matbaasını kurdu. 1980’li yılların sonu ve 1990’lı yılların başlarında Halkevi ve İnsan Hakları Derneğinde kurucu başkanlık ve yöneticilik yaptı. 12 Mart (1971) ve 12 Eylül (1980) dönemlerinde baskı gördü, matbaası dört kez kapatıldı. Sağlığı bozulduğundan tedavi için İstanbul’a sık sık gitti.
Okay’ın ilk şiirleri 1947 yılında Atayolu gazetesi ile Ürün (Adana) ve Kaynak (Ankara) dergilerinde yer aldı. Şiirleri 1960’lı yıllarda Ataç, Yelken, Yeditepe, Yeni Edebiyat, Türk Edebiyatı Yıllığı (1964), Varlık Yıllığı (1964, 1965), May, Dönem, Ilgaz, Hakimiyet Sanat, Ozanca, Yansıma, Önder, Güney Rüzgârı dergilerinde; 1970’li yıllarda Yeni Edebiyat, Ilgaz, Yansıma, Ozanca, Hakimiyet Sanat dergileriyle Denge ve Çağrı gazetelerinde; sonraki yıllarda Yaba Öykü, Güney Uyanış, Güney Rüzgârı, Hatayda Önder, Hatay Belleten (İHD yayını) dergilerinde yayımlandı. Antakyalı şair arkadaşları olan Ali Yüce, Arif Coşkun ve Sabahattin Yalkın ile bir edebiyat çevresi oluşturdu.
1946 yılında Toprak dergisi tarafından düzenlenen şiir yarışmasında “Yaşıyoruz” adlı şiiri ile ikinci oldu.
Süleyman Okay’ın öyküleri 2004 yılında çocukları (Arif, Adil, Hürriyet) tarafından Hişştt! adlı kitapta toplandı. Ölümünün beşinci yılı nedeniyle yine 2004 yılında çocukları ve Edebiyatçılar Derneği tarafından ortak olarak “Süleyman Okay Şiir Yarışması” düzenlendi.
Kaynak: biyografya.com/biyografi/13214
Reklam
