Sakura Çiçeği
Havva ŞermetYazar:
Havva Şermet
Yorumlar ve İncelemeler
Yorumum...Edebiyat
Kitabı öncelikle anne babası ayrılmis kişiler sonra ortaokul lise okuyanlar özellikle kız çocukları daha severek okuyabilir çünkü tam gençlerin okumak daha doğrusu duymak isteyeceği şeyler yazılmış ... Biraz duygusal biraz uydurma tesadüfler azicikta abartı ... Wadpat kitapları gibi geldi biraz... Yer yer gereksiz betimlemeler ve duygusal durum tespitleriyle uzatilmaya çalışılmış, daha kısa olabilirdi... Sakurayla pek alakası yok tabi...o da biraz zorlama olmuş, ismini kitaba verdim bari bı kaç yerde degineyim denmiş... Niye okudunuz derseniz arkadaşlık ilişkileri ve çocukluk zamanı ve çocukluğumuzda ki aile sıcaklığını hissettim yer yer... Geçmişe özlem bir nevi.. kitapla kalın...
Puan vermedi
Bazı kitaplar vardır, hissel yönü öyle baskındır ki yapıyla, teknikle uğraşmaksızın öykünün akışına bırakırsınız kendinizi; payınıza düşeni alır, yolunuza devam edersiniz.
Bu kitap, yani Sakura Çiçeği böyle bir kitap mı?
Evet, böyle bir kitap.
Her şeyden önce, bir yaşanmışlık var bu kitapta.
Bırakılmışlık, geri kalmışlık, yalnızlık motiflerinin özenle işlendiği satırlar var.
İsyan var sayfalarda, kabulleniş de. Tabii başka türlü bir kabulleniş bu. Nasıldı, “elinde zafer bayrağıyla merdivenleri ikişer ikişer tırmananların”, bir gün tırmanacak olmanın inancını yansıtan kabulleniş.
Karanlıklar içinden aydınlıklara özlemle bakan bir kız çocuğu var.
Savaşım gücünü yitirmeyen bir savaşçı da.
Yalnızlığın yakıcılığını bilen bir “tekil”; kalabalığın avutan, yaraları saran, soğutan, sağaltan yanını öğrenen “çoğul” var.
Bağlılık, sevgi, aşk…
Birkaç alıntıyla bitirmeden önce söyleyeyim: Kadınlar, özellikle anneler sevecektir bu kitabı, şüphe yok.
Evet, bitiriyoruz.
"Koca şehri karanlıklar sararken yıldızların görünmesiyle gülümseyen hayallerimin, o pembemsi düşlerimin bir gün kararacağından, karanlık ülkelere gideceğinden korkuyordum."
"En zorlu yürüyüş, yalnız başımıza çıktığımız yürüyüştür."
"Bu koskoca şehirden dışarı baktığında, renk renk yanan ışıkların senin dünyandan ne kadar uzak olduğuna şahit oluyorsun."
"Hani babamın gölgesi yeter derler, evimin direği derler; şimdi söylesene, hangi evin direğisin?"
"Bir gün karanlık gecelerin parlak yıldızları bizim için yanacak ve o zaman bil ki o yıldızlar gökyüzüne hükmetmiş olacak."
"Eskiden hayal ederdim; hava kararınca sırayla yanan ışıkları sayan ben, bugün o ışıklı evlerden birinin içindeydim."
Başka ne diyelim?
Bitirdik! ;)
Reklam
