Kendisinden söz edilebilen her şey, -ki o [var]dır- koşullu doğanın olduğu için, öylece yalnız varlığın kendisi koşulsuz-olan olabilir. Ama koşullu bir varlık olarak tek tek varlık, yalnız üretici etkenliğin belirli sınırlaması (tüm gerçekliğin biricik ve son taşıyıcısının belirli sınırlaması) olarak düşünülmeye izin verdiği için, öylece varlığın kendisi, kendi [üretici etkenliğin -ç.] sınırlanmamışlığında bu aynı üretici etkenlik diye düşünülür olandır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kuramsal anlamda Tanrı, Ben = Ben Olmayan'dır, kılgısal anlamda, tüm Ben-Olmayan'ı yok eden mutlak Bendir. [1, 2011]
$40. Tüm tek-olan, gerçi mutlak değildir, ama kendi tarzında sonsuzdur. (...)
$41. Her tek-olan, kendi kendisine oranla bir bütünlüktür. (...)
Trajedinin özü, demek ki, öznedeki özgürlük ile nesnel çatışma olarak zorunluluğun gerçek bir çatışmasıdır, ki bu çatışma, biri veya diğerinin altta kalmasıyla sona ermez, tersine her ikisi aynı zamanda yenen ve yenilen olarak yetkin ayrımsızlıkta görünür.