️Bazı çocuk kitapları vardır; kapağını kapattığınızda hikaye bitmez, içinizde sessizce yaşamaya devam eder.
Evelyn Daviddi imzası taşıyan "Sen ve Ben" tam olarak böyle bir kitap. İlk bakışta ani bir rüzgarla birbirinden ayrılan bir çift çorabın hikayesini anlatıyor gibi görünse de, aslında birlikte büyümeyi, kaybetmeyi, değişmeyi ve yeniden birbirini bulabilmeyi anlatan çok incelikli ve nitelikli bir eser.
Öyle cümleler var ki çocuklara mı, size mi yoksa içinizdeki çocuğa mı sesleniyor size mi bilmiyorsunuz.
“Beraber yürüdük, düz ve dolambaçlı yollarda. Sen ve Ben.” cümlesi kitabın ruhunu taşıyor sanırım. Çünkü hayat aslında tam olarak böyle ilerliyor; aynı yolda yürürken bile zaman insanları değiştirebiliyor.
Bu bir çift çorabın hikayesi, ayrılığı dramatikleştirmeden ama duyguyu yok saymadan usul usul anlatıyor. Özellikle “Değişim, hayatın bir parçasıdır…” diye başlayan bölüm, yalnızca çocuklara değil yetişkinlere de sesleniyor. Bazı ayrılıklar, kırgınlıklar ve değişimler bizi başka birine dönüştürüyor; önemli olan ise o izlerle yaşamayı öğrenebilmek.
En dokunaklı tarafıysa, kitapta tüm olanlara rağmen umudu bi yerinden yakalayabilmesi. “Birbirimizi yeniden tanıyabiliriz.” cümlesi, sevginin bazen eski haline dönemese bile yeni bir biçimde yeniden kurulabileceğini hissettiriyor.
Çocuklar için ayrılık,dostluk ve değişim üzerine yumuşak bir hikaye; yetişkinler için ise ilişkiler, kayıplar ve birlikte kalabilmenin anlamı üzerine sessiz bir hatırlatma gibi.
Sanırım en çok, çocuklara yazılmış gibi görünürken yetişkinlerin kalbine de dokunabilen kitapları seviyorum. Çünkü bazı çocuk kitapları, büyüdükçe unuttuğumuz duyguları bize yeniden hatırlatıyor.
Keyifli okumalar dilerim...