Evreka, evreka, evreka! Bir kitabı bulamadığım zaman çok diretmem aslında. İlla benim olsun, illa olacak vs diye. Ama bu kitabı çok direttim. Nedeni ise, Tumblr uygulamasında gezerken, bir sahaf sayfasında gördüğüm şu dizeler oldu: "Sunuyorum yaşamanın katmerlisini Sev beni Zamanlar minnacık, vakitler kısa Gün dönmeden, ay sönmeden, yıllar dinmeden Sev beni" Başladım kitabı aramaya. Baktım baskısı yok. Oradan buradan derken buldum ve artık yastık altı kitabım oldu. Açık açık söylüyorum. Bir şiirini beğendiğim kitabın, genel olarak diğer şiirleri kötüye yakın oluyordu. Ama bu kitabın her dizesi özel oldu. Pişman olmadığım nadir şeylerden birisi oldu, kitaplığımda yer etmesi "SEV BENİ" demesi. Kitaba gelecek olursam. Nereden başlasam da yüzüme gözüme bulaşmasa aceba diyorum. Şu dizler ile başlayım en iyisi. "Kaçırsınlar gözlerimi senden Uzak renk şölenlerinde Değiştiriversinler bebeklerini Gözbebeği diye versinler seni." Bir şair nasıl olur da gözlerinin sevdiğinden kaçırılmasını ister dedim. Devamını okuyunca fark ettim ki, sevdiğini gözbebeği yapmış meğer.. Yanıldığım dizelerden birisi bu olmuştu. Aslında şair beni sürekli şaşırttı. Bir Sezen Aksu çaresizliği var şiirlerinde. Sezen Hanım nasıl git git derken gitme diye sesleniyorsa, şair de tıpkı Sezen gibi yükseliyor ama sonra o kadar muhtaç, o kadar çok sevdiğini anlıyor ki şu sözler ile sanırım bunu açıklarım ; "Kendimi arasam kendimi her an Ben yerine senle dolmuyor muyum?" Şair sürekli böyle bir bohem havasında amaaaa aslında o kadar çok saf sevgi içeriyor ki. Hani böyle sevdiğini söyleyemeyen çocuklar olur ya da söyleyince kıpkırmızı geçen çocuklar, bazen dizelerde öyle olduğunu hissettim şairin. " Bu zamansız zamanda ne güzel Başka bir seviyle yaşamak seni." Ben seni zamansız sevmedim, zaman seni yanlış

1000Kitap

Sev Beniİbrahim Zeki Burdurlu · Karınca Matbaacılık · 19666 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

İbrahim Zeki BurdurluYazar · 21 kitap

1922 yılında doğan ozan ve yazar İbrahim Zeki Burdurlu, ilköğrenimini Burdur'da, ortaöğrenimini İstanbul Erkek Öğretmen Okulunda, yükseköğrenimini Gazi Terbiye Enstitüsünde tamamladı (1948). Lise ve Eğitim Enstitülerinde Türkçe, edebiyat öğretmenliği yaptı. Ülkü dergisinde (1941-1945) yayımladığı şiirlerle, halk şiir geleneğini yeni beğeni koşulları ve anlayışıyla zenginleştirme çabası gösterdi. İlk kitabı 1945'te basılan Toprak İnsanları'dır. Sanat ve Edebiyat, Millet, İstanbul, Fikirler, Şadırvan, Su, Hisar, Varlık dergilerinde yayınlanan şiir ve araştırmalarının yanı sıra masallar ve oyunlar da yazdı. 27 Temmuz 1984'de İzmir'de hayata veda etti. Eserlerinden Bazıları: Toprak İnsanları (1945), Toprağın İçindeki Toprak (1946), Burdur'daki Mahallemiz (1947), Keloğlan (1949), Basık Tavan (1950), Bir Köyden Bir İnsan (1951), Lefkoşe (1953), Minnacık Ada (1954), Günaydın Yavru Kıbrıs (1959), Atatürk'üm (1959), gibi şiir kitapları ile Uygulamalı Yeni Kompozisyon (1965), Uygulamalı Cümle Çözümlemeleri (1967), Reşat Nuri Güntekin (1971), Dil Bilgisi Açısından Yapıtlarımız (1974) gibi incelemeleri bulunmaktadır.