Yazar:
Fatih Mehmet Ünlü
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
140
Basım Tarihi:
Aralık 2020
İlk Yayın Tarihi:
2018
Yayınevi:
Sander Yayınları
ISBN:
9786257797344
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
İyi Bir Kitabın Zihnimde Uyandırdıkları
Okurlar olarak hepimizin zihninde iyi bir kitap nedir sorusunun birden fazla cevabı var.
Bazılarımız hızlı okunan kitapları iyi bir kitap olarak niteliyor: “Aktı gitti resmen, elime aldığım gibi bitirdim!”
Bazılarımız ise tam tersine zor kitapların iyi kitap olduğunu iddia ediyor. Büyük bir çoğunluk çok satanların, yine ezici bir çoğunluk ise klasiklerin iyi kitaplar olduğuna dair fikir beyan ediyor.
Bu liste böyle uzayıp giderken kendi “iyi kitap” tanımıma geçmeden evvel, kitaplara bakış açımdan bahsetmek isterim. Sosyal medya, filmler, video oyunlar, diziler… tüm bunlar benim için birer tüketim aracıyken kitaplar zihnimde “üretim” olarak kodladığım eserler.
Bu sebeple iyi bir kitaptan beklentilerim; daha önceki okumalarım ya da tecrübelerimle olumlu/olumsuz bir bağlantı kurması, eserin bir alt metne sahip olması, didaktik bir söylemden kaçınarak anlatmak istedikleri -alt metnini, derdini- edebi bir güçle ve kurgu ustalığını kullanarak anlatması ve finalde beni tüketim eylemi olan okumaktan, üretim eylemi/eylemleri olan düşünmeye, yazıp-çizmeye, konuşmaya, anlatmaya yönlendirmesi.
Bu yazının kaleme alınmasına vesile olan, Fatih Mehmet Ünlünü’nün Sander Yayınları tarafından yayınlanan Yetişkinler İçin Karagöz ile Hacivat kitabı da böyle bir eser.
Yıllardır kitle yönetimi ve bunun hayatımıza etkileri üzerine düşünür, yazar, çizerim.
-Bu video oyun neden bu kadar kişi tarafından oynanıyor?
-Bu siyasi parti nasıl bu kadar oy alıyor?
-Bu youtuber neden bu kadar takipçiyle sahip
-Bu kitap neden bu kadar satmış vs vs
Yetişkinler İçin Karagöz ile Hacivat kitabındaki bir alıntı tüm bu sürece biraz daha derli toplu, biraz daha net bakmamı sağladı desem abartmış olmam. Fakat en kıymetli bulduğum nokta ise bunu “bak bu böyledir!” diye söylemeden, usta bir yazar maharetiyle
"Bimarhane"yi de okumuş ve çok beğenmiştim. Bunu da beğeneceğimiz belliydi; hem kalemini biliyoruz hem de yazım aşamasını izledik. Fatih beyin çizimleri, araştırmaları, verdiği uğraşı yakından takip ettik ve sonucun mükemmelliği bizi şaşırtmadı ama biraz üzdü. Çünkü tadı damağımızda kaldı; bir nefes değil yarım nefeste bitti.
Tam bir başucu kitabı. Birbiriyle hem bağımlı, hem bağımsız kısa öyküler; Karagöz ile Hacivat'ın tanışması, dostlukları, yaşadıkları, yaşayamadıklarını anlatıyor. Öyle güzel bir dille anlatılmış ki ilk satırdan sizi içine çekiyor ; siz de onlarla birlikte heyecanları, korkuları, telaşları, şakalaşmaları, kızgınlıkları beraber yaşıyorsunuz.
Aslında çok bilinen , izlenen bir konu. Genede ilk defa okuyormuşsunuz hissi veriyor. Tabii perdede seyretmek ve okumak farklı. Ama tekerlemeler, atışmalar çok güzeldi, çok duyulmuş, ezberlenmiş sözler değildi. Bilinen bir konu olsa da yeni kuşaklar için biraz bilgi verelim:
Karagöz ve Hacivat taklide ve karşılıklı konuşmaya dayanan, iki boyutlu tasvirlerle bir perdede oynatılan gölge oyunudur. Karagöz’ün oynatıldığı beyaz perdeye “ayna” adı verilir. İç tarafta perdenin altına kurulmuş “peş tahtası” vardır. Oyunda bunun dışında zil, tef, kamış, nareke (düdük ), perdeyi aydınlatacak kandil ve ampul vardır. Karagöz oynatıcısına kurgusal, hayalbaz denir. ( Biz çocukken "Hayali" deniliyordu. En bilineni "Hayali Küçük Ali" idi. )
Karagöz oyunları dört bölümden oluşur: mukaddime (öndeyiş, giriş), muhareve (söyleşme), fasıl (oyunun kendisi) ve bitiş. Karagöz ve Hacivat Türk tarihinde ve Türk kültüründe önemli yere sahip karakterlerdir. Bu karakterlerin gerçek mi hayali mi olduğu bilinmemektedir fakat hikayeleri hala anlatılmaktadır.
Karakterler :
KARAGÖZ: Konuşmaları ve davranışları kaba olmasına rağmen halkın
@solaunitasyayinlari ndan çıkan bu kitap ile tanışmama @dr.umutkisa nın bir paylaşımı vesile oldu.
Çocuklara okurduk hep Karagöz ile Hacivat'ı, pek sever çok gülerlerdi .
Bu kitap yetişkinler için ama ben de aynı çocuklar gibi pek sevdim ve çokça da güldüm, sonunda da üzüldüm.
Yazar o kadar güzel ifade etmiş ki Karagöz ile Hacivat'ın diyaloglarını, canlandılar gözümde perdeye gölgeleri düşmeden , düşündürdüler sözleriyle hem de güldürürken zira bir bağ kurdum onlarla. Bağ kurunca kopması da zor oluyor.
Pek çok şey bildiğini iddia eden Karagöz ile ona göre daha bilge olan Hacivat sürekli kelleleriyle tehdit edilip kıvranadursalar da inatla yaşamak istemektedirler. Orhan Gazi'nin huzuruna temaşa için çağrıldıklarında kellelerini kaybetme korkusuyla giderler saraya. Temaşa için hazırlarnırlar. Bedene uysa da ruhlarının kabul etmediği esvaplar kaşındırır içlerini. İşleri zordur: kötü söz etmeden doğru konuşacaklar, hünkarı övecekler,güldürecekler, el etek öpecekler yoksa kazığa oturtulacaklar. Bu durumda bile dilekleri kazığın altından olmasıBu sayılırsa bir sınav geçmişlerdir. Ancak cami inşaatının aksaması, kubbenin ortalarda olmaması karıştırır ortalığı, yine kelleler koltukta kadıya karşı verilecek bir sınav bekler onları.
İki kapısı olan cihanda, kalenin içinde açılan bin kapının ardında araya araya zor bulurlar kadıyı. (özellikle bu son bölüm çokk hoşuma gitti )
Karagöz'ün kellesi gidecek belli,geçemedi Kadı'dan. Hacivat da dostundan geçemeyince kainatın ölüm kapısı açıldı onlar için.
Reklam
