Puan
9.210 üzerinden
İnsanoğlunun en iç mahkemesi; vicdan ‘
Kitap Osmanlıcadan çeviri olması dolayısıyla dili bir tık ağır. Sayfa altlarında kelimelerin mânalarına yer verilmiş. Ayrıca kitabın sağ yarısı da Osmanlıca aslıyla bırakılmış.
Konusu ise genel manasıyla iyi bir insan olmak, dünyadaki vaktini iyi biçimde tamamlamak ve ölümden korkmanın yersizliği üzerine.
( TDK VİCDAN: Kişiyi kendi davranışları hakkında bir yargıda bulunmaya iten, kişinin kendi ahlak değerleri üzerine dolaysız ve kendiliğinden yargılama yapmasını sağlayan güç)
Puan vermedi·68 syf.·
2026 938. kitabı
Vicdan, Tolstoy’un ahlaki düşüncesini merkeze alan kısa ama yoğun bir metindir. Eserde vicdan, dışsal bir otoriteye değil, insanın içindeki hakikat duygusuna dayanan evrensel bir ölçü olarak ele alınır. Tolstoy, toplumsal kuralların, çıkarların ve korkuların vicdanı nasıl susturduğunu gösterirken; gerçek ahlakın ancak içsel bir uyanışla mümkün olabileceğini savunur. Sade anlatımıyla, insanın kendisiyle yüzleşmesini zorlayan güçlü bir ahlaki sorgulamadır.
Tolstoy'un Vicdan Risalesinin Osmanlıca çevirisi. Bu kitapçıkta iyi insan nasıl olmalı üzerine düşüncelerini yazmış. Başkalarıyla iyi geçinmenin, başkalarıyla tartışma ve onlarda kusur bulmanın doğru yol olmadığını öncelikle kendimize bakmamız gerektiğini, dünyayı değiştirmenin yolunun insanın önce kendini değiştirmesinden geçtiğine vurgu yapıyor.