Kitap sadece duygularıma değil, aynı zamanda umuduma ve vicdanıma da kolaylıkla dokunabiliyor. “Bir testinden öğrenilir bilgelik” sözüyle insan olmanın ağırlığını hissettirirken, “Bir kelebeğin kanat çırpmasına” saklıyor adaleti…
Okurken en çok zıtlıkların dengesi şaşırttı beni. Bazı cümlelerin hüznü iliklerime kadar işlerken, bazı satırlardaki umut içimi ısıttı. Ölüm ve son kavramı ele alınırken bile, yaşamın devam eden döngüsünü ve yarına duyulan inancı hissettiriyor yazar.
Yazar, sanatçı olmanın getirdiği sorumluluğu üstlenmiş; yalnızca kişisel duygularını değil, toplumda yankı uyandıran olayların acısını da ustalıkla işlemiş.
Toplumsal ve duygusal farkındalık yaratma konusunda kocaman bir adım olan Yansıma, her satırında okuru hem duygusal hem de düşünsel bir yolculuğa çıkarıyor.
Kitap bittiğinde büyük bir sessizlik içinde buldum kendimi, ve o sessizliğin bana söyleyecek çok fazla şey varmış. Çabucak bitse de etkisini uzun süre sürdürecek bir kitap…
Arkadaş tavsiyesi üzerine aldım. Param ve zamanım boşa gitti. Bu kadar anlamsız cümlelerin olduğu başka bir kitap görmedim. Kesinlikle tavsiye etmiyorum.