Yaşamak istiyorsun. Engelleyen ne seni? Basmıyor ayakların yere, basmasın. Nefret etmek istiyorsun, et. Korkuyorsun düşmekten, düş. Bir akşam gibi kızarıyor heveslerin. Çekinme, yakandan kopar ısırgan dilleri. Yaşamayı incitmeden yaşa. Durdurma akışını. Dalgınlığına geldi, kandın rengine dünyanın. Her şey istediğin gibi olur sandın. Olmadı. Bam teline kör bir kurşun değdi. Fakat yaşıyorsun daha. Yaralandın sadece. Bırak kanasın, acısın kalbin. Titrek güllere değsin utangaç ellerin. Bir kıvılcımın sende ateşlediği ne közler var. Ne tılsımlı sözler var yarana kabuk bağlayacak. Öyleyse durma, incitme yaşamı. Bir kez daha yanılarak ve yaralanarak yaşa.
Necati Sümer
