Fakat bir yeri, bir yüksekliği var ki, gözyaşının, orada fikir utanır, barınamaz ve dipsiz kuyunun
suyu bu defa gökten yere çevrilmiş bir sürahi gibi kalbe dolar.
Yok da ne demek?.. O bir «var» olmak gerek... Tam yokta yok da yoktur. Öyleyse «yok»
bir «var» m var ettiği var... Bir «var» ki, yalnız o var, gerisi yok, yok da yok... Yok da o «var»ın
icadı...