Öncelikle incelememe kitabın yani Pinhan'ın kelime anlamıyla başlamak istiyorum, Pinhan gizli, saklı, gizlenmiş demek.. kulağa gizemli, heyecanlı geliyor değil mi? :) Üslup olarak basit cümleler içermeyen betimlemeleriyle söz sanatları ile okuyucuyu içine çeken bir dahaki sayfasını heyecanla çevirebileceğiniz bir kitap. Ayrıca kitapta birçok Arapça ve Farsça kelimeye rastlayabilirsiniz, kitabı okurken sürekli yeni kelimeler ögrenmenin zevkini yaşadım. İçerik olarak inceleyecek olursam başlangıçta birbirinden bağımsız gibi görünen olay örgülerini kitabın sonunda güzel birleştiriyor yazar, gerçekten bu konuda çok başarılı yazar fakat bir hikaye bitmeden diğerine başlaması hikayelerin yarım kalması okuyucuda "buraya nerden geldik" hissini uyandırıyor ve aynı zamanda da tatmin etmiyor. İtiraf etmem gerekirse Pinhan'ı okumadan önce kız sanmıştım daha sonra iki başlı olduğunu yani iki ruha, iki bedene sahip olduğunu ve hangi bedeni ruhu seçeceği konusunda ikilemde kaldığını ve daha sonra karşılaştığı kendi gibi iki başlı bir mahalle bulması onu bu ikilemden kurtarır ve kendi bedenini ruhunu bulmasına vesile olur ama bunun sonu olacağından habersizdir. Kitabın tasavvufi yanından da biraz bahsedeyim. Roman; toprak, hava, ateş, su olarak dört bölüme ayrılmış. Tasavvufta da bilindiği üzere evren bu dört unsur üzerine kurulmustur. Belirtmek isterim ki Elif Şafak bu ilk kitabıyla 1998'de "Mevlana Büyük Ödülü" nü almıştır. İncelememi kitaptan sevdiğim bir alıntı ile bitireyim :) Benim mekanım balçıktır / gıdam ise safi aşk / korku ile beslenmez imanım / korku dediğin safi yalandır / korku ile yakaran / bir kendini sever / aşk ile yanıp tutuşan / geçer serden / her dem yeniden tutuşturur küllerini..

PinhanElif Şafak · Doğan Kitap · 20244,880 okunma

Geri İleri