" Bir aşık vardı yaşadığım yerde. Sürekli hay hak dediği için ona Hayhak Dede derlerdi. Bir gün parktaki kaydıraktan hay hak deyip kayıp gittiğini görmüşler. Gülmüşler. Ben ağladım. Onun körlüğünden istedim, onun yola olan sadakatinden. O, yolun kenarında olan her şeye kördür çünkü. Yolun getirdiği kayak ise kayar, uçurumsa atlar, çimense ayakkabılarını çıkarır, çamursa paçalarını sıvar, dikenliyse eteklerini toplar. Yoldan başka her şeye kör olmak istedim onun gibi..."