Kimimizin hayatı koşturmacayla geçer, kimimiz ağır ağır çıkarız merdivenleri. Mrs. Vesey ise hayatı oturarak yaşıyordu. Evde, gece gündüz demeden oturmuş, bahçede oturmuş, koridorlarda hiç akla gelmeyen pencere içlerinde oturmuş, arkadaşları onu gezintiye çıkarmayı denediğinde (portatif taburede) oturmuş, bir şeye bakmadan önce, bir şey hakkında konuşmadan önce, en basit soruya 'Evet' ya da 'Hayır' demeden önce, hep o dudaklarındaki huzurlu tebessümle, hep o ilgileniyormuş gibi çevirdiği kafası ve boş bakan gözleriyle, hep o huzurunu korumak için önünde kavuşturduğu kollarıyla, evde ne değişiklik olmuş olursa olsun, oturmuştu.