Bu kitap bana gerçekten umut verdi. En çok da şu düşünce iyi geldi: Az da olsa bir olumlamanın bile insanın içini değiştirebilmesi… Bazen sadece düşünceyi biraz da olsa yumuşatmak, kendine daha iyi bir yerden bakmak bile insanı güçlendiriyor.
En umutsuz anlarda bile şunu hissettirdi: Eğer ben düşüncelerimi fark eder, çabalar ve bunu hayatıma gerçekten uygularsam, bir şeyleri değiştirme gücüm var. Belki her şeyi değil (ya da gerçekten her şeyi emin olamıyorum rezonans gücünü kestirmek zor…) ama en azından kendimi ve hissettiklerimi.
Bu yüzden benim için bu kitap, “her şey mümkün” demekten çok, “bir yerden başlayabilirsin ve başladıkça başlama sebebin seni ileriye taşıyıp daha da mutlu ettikçe, yapabileceğin şeylerin gücünü içinde hissediyorsun” dedirten bir kitap oldu. Ve bu bile iyi hissettirmeye yetti.