“Kalabalık içinde bir “ben” olmak; gerçek dışı, kaçışı olmayan, kendi kendine yarattığın sahte inançlar ve yalanlar sisteminin tuzağına düşmek demektir.”
İnsanın kendi deneyimlerinden pişmanlık duyması kendi gelişimini engellemesi demektir. Deneyimlerini inkâr etmek, kendi hayatının dudaklarına bir yalan yerleştirmektir. Bu, bir ruhun inkârı demektir.
Sanatta da politikada olduğu gibi bütün devrimlerin tek kökeni vardır; insan adına daha soylu bir yaşam biçimine, daha özgür bir ifade yöntemi ve imkânına duyulan arzu.