Şu yedi beyt ile bu risâle son bulmuştur:
Hakîkat sırrını kâmil velîdir kâşif ü dânâ
Lehu fadlun alâ ehli’n– nühâ ilmen ve irfânâ
Sözü remz ü işarettir sanırsın istişarettir
Ger anlarsan beşarettir değil tedris, Mevlânâ
Hadîsi mahz– ı hikmettir huyu îsâr u şefkattir
İşi çün halka hizmettir, fesaren li– külli ihvânâ
O kim aşk ehli olmuştur, gönülde dostu bulmuştur
Dem– i aşk ile dolmuştur, metâ zürnâhu ahyânâ
Çü bulmuş vecd ü hoş hâli, unutmuş kîl u boş kali
Mukaddem baht odur tâli, lekad kân’ellezi kânâ
Erişmiş cezb– î rabbânî, kılıp mi’râc– ı ruhânî
Sen anla ayn– ı aşk ânı, yerâhu’n– nâsu insânâ
Turuk sedd olmuş ey Hakkı, hemân kendinde bul aşkı
Fekünnâ münhu a’yânâ ve fînâ sârâ kevânâ