Hatalarımın ve pişmanlıklarımın sonuna geldim. Tatlı bir sonbahardayım şimdi. Seninle buluşacağımız zamanların heyecanı, geçmişin hüznüne galip geliyor. Efil efil bir rüzgâr sesi kulaklarımda, kalbimin ağaçları hışırdıyor, ölü yapraklar kendini yere atıyor. Ömrümün bir safhası kapanıyor, bana ait olanlara kavuşma vakti kapıda. Yolumu neden kaybettiğimi biliyorum artık. Bulmak için kaybetmek gerekirmiş bazen.
Günlerin adı var kendi yok Zeynep. Ben hangi gündeyim, gündüzde miyim gecede miyim, bilmiyorum. Varlığıma, telaşıma, hayatta kalma çabama aldırış etmeden doğuyor ve batıyor güneş.