Kitappkolik

Hatalarımın ve pişmanlıklarımın sonuna geldim. Tatlı bir sonbahardayım şimdi. Seninle buluşacağımız zamanların heyecanı, geçmişin hüznüne galip geliyor. Efil efil bir rüzgâr sesi kulaklarımda, kalbimin ağaçları hışırdıyor, ölü yapraklar kendini yere atıyor. Ömrümün bir safhası kapanıyor, bana ait olanlara kavuşma vakti kapıda. Yolumu neden kaybettiğimi biliyorum artık. Bulmak için kaybetmek gerekirmiş bazen.
Sayfa 57 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Günlerin adı var kendi yok Zeynep. Ben hangi gündeyim, gündüzde miyim gecede miyim, bilmiyorum. Varlığıma, telaşıma, hayatta kalma çabama aldırış etmeden doğuyor ve batıyor güneş.
Sayfa 47 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Mevlevîler mezarlığa hâmuşan dermiş, susanlar yurdu. Belki artık söyleyecek hiçbir sözümüz kalmadığında ölüyoruzdur, anlatacak hikâyemiz bittiğinde, sözcükler çekilirken içimizden, hücrelerimiz de bitti diyordur, kendimizi yok edelim.
Sayfa 25 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu

Kitappkolik

, şu anda okuyor
%54 (158/288 syf.)·
Beğendi
M. Kemal Sayar
9.2/10 · 4.043 okunma
Her insanda bir emanet var. O farkında olmadan o emaneti size tevdi ediyor.
Sayfa 85 - Turkuvaz Kitap·Kitabı okuyor
Reklam