Anladım ki kalbimi kendi gövdemde taşımıyorum, tersine onun ağır ağır ürperen suları üzerinde, dışardan düşmüş, nerdeyse bir felaketten arta kalmış, bir çöp parçası gibiyim. Dizlerim o yüzden titriyor ki, ben de su olmalıyım. Her şeyin bu sudan ibaret olduğu bir alemde neden bir çöp olarak kalayım.
Ve anladım ki çaba gösterip ıslanmak gerek.O suda ıslanmak ve yanmak gerek.Bize içinde o çöp eriyip görünmez olan su gerek.