Fatmanur
@kitapself
Türk dili ve edebiyatı öğretmeni
O duyularla sımsıkı bağlanmıştı yaşama ve her ne kadar bir uçurtma gibi rüzgara katsa da kendini, savrulup gitmiyordu hiçbir zaman.
Reklam
Sadece bir günah keçisi arıyorlardı ve bu kasabada buna en uygun kişi, İfrit'ten doğan ahraz oğlandı.
Her şeye büyük bir merak besliyordu. Gökyüzünü, açık denizi, karşı adayı, rüzgârın uyuduğu yeri ve daha çok şeyi... bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi.
Zamanın peşinde bir tohum gibi uçan kokular, dokundukları şeylere sinerek ürer ve hayatın bileğine anlam mühürlerler. Bu yüzden anlamsızlığın bir kokusu yoktur.
Sesleri tanımayan biri için sessizlik yoktur.
Reklam