*sema*
@kitapseven01
Bundan böyle çoğu insan için ben, Ruth, o kızı öldürülen kadın olacaktım, bir cinayet kurbanının annesi. İnsanlar her şeyden önce bunu görecekti. Benim hakkımda konuşurken, benden bahsederken böyle diyeceklerdi.
Belki de sen istisnasındır, ilaçlarını almadığı için cinnet geçirip tanımadığı birini öldüren milyondaki o birisindir. Lizzie'nin uğradığı saldırı vahşi ve uzun süreliydi. Kafanın içinde saldırmanı emreden sesler mi vardı? Tekrar ve tekrar. Neden Lizzie? Neden onu takip ettin? Neden gelip öldürdün? Düşmanın kadınlar mıydı? Tüm kadınlardan mı nefret ediyorsun, yoksa genç ve güzel olanlardan mı?
Lizzie'ye olanlar," dedi, "tek kelimeyle affedilemez."
Ağlamamak için kendimi zor tuttum, çünkü söylediklerini duymaya ihtiyacım vardı.
İhtiyacım olursa diye hafif bir sakinleştirici yazdı.
"Peki yan etkileri?" dedim. "Bağımlılık yapar mı?"
"Kısa süreli kullanımda, bu dozda yapmaz. Çeşitli olası yan etkileri var. Prospektüste hepsi yazıyor ama en yaygın görülenleri hissizlik..."
Amaç da bu değil miydi zaten?
Sürekli bir şeylerimi kaybediyordum. Şimdi Lizzie'yi kaybetmişken, başka hiçbir şeyi elimde tutmam mümkün değildi.