Babasının intikamını almak için dağa çıkmak zorunda kalan Çakırcalı Efe ,silah tutmayı bile bilmezken, yazarın deyimi ile insanlığın en birinci eşkıyası olur.
Diğer eşkılardan farkı ise, zenginlerden alıp fakire dağıtmasıdır.
Öyle ki Osmanlı onunla başedemeyip defalarca affederek yüzeye inmesini sağlamıştır. Ancak o çeşitli haksızlıklar ve baskılar sebebiyle tekrar tekrar dağa çıkmıştır.Zulümlere devam etmiş ve kaç askeri pusuya düşürmesine rağmen öldürmemiştir.
En büyük farkı ise askerleri öldürmek yerine zekası ile alt edip mektuplarla dönüş sağlamasıdır.
Ayrıca yazar, bu kitabın bir hikaye değil Çakırcalı Efenin hayatının ta kendisi olduğunu belirtmekle birlikte, bu olaylara şahitlık eden kişilerce anlatılmış ve Yaşar Kemal in akıcı dili ile kitaplaştırılmıştır.
Kitabın sonunda onu öldüren askerin anlattıkları bulunuyor ve Çakırcalının mezarının hala bir anıt gibi saygıyla anıldığına yer veriliyor.
İnce Memed okuyanlara belirtmem gereken , o kitapla benzer geldi bana. Hatta bir yerlerde konuların bağlanabileceğini bile düşündüm ama çok farklı benzer hikayeler olduğunu fark ettim..