Gerçekte, insanın tabiatı hiçbir konuda yendiği görülmemiştir. İnsanın bu konuda yapabildiği tek şey, tabiatın gizli yanlarını ve sonsuzluklarını kapladığı büyük örtünün sadece bir ucunu aralamaya çalışmaktan ibarettir. Bu itibarla, insan hiçbir gerçek icat etmemiş, sadece varolanı bulmuştur, insan tabiata hâkim olmamıştır. Sadece bazı kanunları ve tek tük doğal gizlilikleri bildiği için, bunlardan habersiz olan diğer canlıların efendisi konumuna geçmiştir. Bütün bunlar bir yana bırakılırsa, bir fikir insanlığın hayatı ve geleceği için konmuş şartlara üstünlük sağlayabilir. Çünkü fikrin kendisi de insana aittir. Dünyada insan olmazsa fikir de olmaz. Demek oluyor ki fikir, daima insanlığın varlığına ve bu nedenle varlığın ön şartı olan kanunlara bağlıdır.