Yalnız insanlar arasında değil hayvanlar arasında da bir haberleşme, bir mesaj alışverişi olduğunu açıkça görüyoruz. Hayvanlar, sadece kendi türünden olanlarla değil, başka türden olanlarla da anlaşabiliyorlar. At, köpeğin bir çeşit havlamasından kızgın olduğunu anlar; başka bir tür havlamasıysa hiç ürkütmez onu. Aralarındaki iş ortaklığından anlıyoruz ki sesi olmayan hayvanların bile başka bir haberleşme yolu var: Hareketleriyle konuşup anlaşıyorlar. Neden anlaşamasınlar? Bizim dilsizlerimiz de işaretlerle pekâlâ söyleşiyor, tartışıyor, hikâyeler anlatıyor. Öyle alışkın, öyle usta olanlarını gördüm ki her istediğini eksiksiz anlatabiliyorlar. Bazen bir mesaj, bir haber göndermek için bir harekete bile gerek duyulmaz. Bu, hem insanlar için hem hayvanlar için geçerlidir. Âşıklar yalnız gözleriyle birbirine neler söylerler. Bir kurdun bakışı, karşısındaki kurdun boyun eğmesi için yeterli olabilir.