Elif Erkuş
@kitapyunusu
Reklam
Her halde hayatımın en duygu dolu geçen kitabı buydu. Her ne kadar distopya türü bir okuyucu olsam da sayfalar beni esir almıştı sanki bu kitapta. Herkesin aksine Ediz den nefret ettim. Doğanın bunları hak etmeyecek kadar saf bir ruhu vardı ve Ediz bu ruhu sömürdü. Ama sanırım insan kendisine en çok zarar veren kişiyi seviyor ve kalbini görünmez bir bağla ona bağlıyor. Bu kitap ağladığım nadir kitaplardan biriydi ve ikinci kitabı da merakla okuyacağım.
Şahmeran
İçinde sakat bir ruh taşıyan bedenin adı buydu.
Mezarlar acıyla, benim zihnimse mezarlarla doluydu.
"Özür dilerim," diye fısıldadı. "Özür dilerim."
Reklam