Ahsen Tosun
@kitapyureklisayfa
.
123 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
suno.com/s/B7dN1rnRBb7NhEFw
Yol üstünde bir taşım,
Toprak ile yoldaşım.
Ne tahtım var ne tacım,
Eğik duran bir başım.
Bir karınca nefesiyim,
Kırık gönül kafesiyim.
Şu koskoca deryada,
Bir damlanın sesiyim.
Gelen geçer üstümden,
Haberim yok dostumdan.
Varlık yükün bıraktım,
Sıyrıldım bu postumdan.
Ateş düştü can yandı,
Gözüm yaşı bulandı.
Cümle alem var iken,
Gönlüm "Hiç"e dayandı.
Miskiniyim bu yolun,
Kırık kanadın, kolun.
Adım sanım bilinmez,
Bir acizce kulunum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Cem Et Divanında SevdikAlıntı
Bitap yolcuyum azığım kelamullah,
Kuruyup çölde diken gibi eğri duruyorum.
Serap durgunuyum hakikatim hayırhah
Ah garip heybeyim; yamalarım kusurlarımı ah.
Yol büklüm büklüm çentik
Semayı üzüm üzüm içtik
Aşkından arza serpildik
Cem et divanında sevdik
Kapılarda han han gezdik
Eşiği bezdirmeden geçtik
Mum ışıklarını eriyip sezdik
Cem et divanında sevdik
Ahsen
Kalbî ukdesinde dağlar sarsılır
Durma hatır çiçeği bu his sanadır
Yaprakların hasatı, toprağın bendi
Kavuşur gibi katre derya bahçesine
Hasret sana vuslat sana sakın ola zahmet sanma
Ruhuna tedbirler; yük ağırdır tevekkül eder
Solma bahar şeni bu sayhalar tazedir
İlk gonca gülün adı, ilk dikenin sanı
Savrulur rüzgar gibi hakkın rahmetinde derya
Hasret sana vuslat sana sakın ola zahmet sanma
Ahsen
Zıll-u SâyeAlıntı
Zaten akşam deminde çoğalır zıll u sâye oyunları
bu fânî âlemin köhne dîvârlarında.
Nûr bize nâdir bir ihsan,
zulmet ise alnımıza yazılmış kaderdir.
Nazarımın ferini ateşe teslim ettim;
didelerimden eşk-i seylân döküldü.
Tutamadım o serseri selleri,
gönlümün yamaçlarından akıp gittiler.
Hâlbuki mümkündü —
bir kuyunun ka‘rında ziyâyı bulmak,
zulmet bağrında parlayan bir kevkebi
avuç içi kadar semâya sığdırmak.
Lâkin ben ortasından
bir siyah hâvî yuttum;
sanki sadrımda açılan
nâmı konulmaz bir uçurum gibi.
Büyüdü sonra zılller,
irileşti sükûtlar.
Hâtıralar dîvârdan kopan
paslı mıhlar gibi düştü zamana.
En tepede kumla mestûr bir kubbeden
damladı pervânelerin güz kanatları;
her biri bir mevsimin son zikri gibi
titreyerek indi zemîne.