Ayşenur E'
@kitapzede__
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayır Milena , Viyana'da sahip olduğumuza inandığımız o ortak ihtimal yok, kesinlikle yok , o zamanda sahip değildik , ben " tel örgülerimin üzerinden " bakmıştım , sadece ellerimle tellerin tepesine tutunmuştum , sonra yara bere içinde kalan ellerimle yine geriye düşürtüm . Mutlaka başka ortak ihtimaller de vardır, dünya ihtimallerle dolu, ama ben henüz onları bilmiyorum.
Ben kim olduğumu hatırladım, senin gözlerinde artık aldanmadığını okuyordum , korkulu rüyamdı (ait olmadığın bir yerde evindeymiş gibi davranmak) , bu korkum gerçek oldu , tekrar karanlığa dönmek zorundaydım , güneşe tahammülüm yoktu , çaresizdim, gerçekten tıpkı çıldırmış bir hayvan gibi, var gücümle koşmaya başladım ve aklımda durmadan şu düşünce : " Keşke onu yanıma alabilseydim!" Ve şu karşı düşünce : " Onun olduğu yerde karanlık var mıdır?"
Nasıl yaşadığımı soruyorsun , işte böyle yaşıyorum.
Eğlenceli mektuplara inanmıyorum artık , neredeyse diyeceğim ki: Artık mektuplara inanmıyorum, en güzelinde bile bir kurtçuk var.