- (...) Şimdiye kadar hep hayata katlanamadığımı düşünürdüm , insanlara katlanamıyordum ve hep çok utanırdım, ama sen bana katlanamadığım şeyin hayat olmadığını kanıtladın.
Cumartesi gecesi yazdığın mektupta ne kadar yorgunsun. Bu mektuba söyleyecek çok şeyim olurdu , ama bugün yorgunlara bir şey demiyorum , çünkü bende yorgunum (...).
(...) Ben bütün zamanımı ve bütün zamanımın bin katını ve mümkünse dünyadaki bütün zamanı senin için ayırmak istiyorum, seni düşünmek için, sende nefes almak için . Evde de huzurum kaçacak , akşamların huzuru kaçacak , başka bir yerde olmak isterdim.