Ayşenur E'
@kitapzede__
Bazı zamanlar sanki karşılıklı iki kapısı olan bir odamız varmış gibi geliyor, her birimiz kendi kapısının kolunu tutuyor ve birirmiz göz kırptığında , diğerimiz kendi kapısının arkasına geçiveriyor ve birincisi tek bir söz söylemeye kalksa , ikincisi muhtemelen kapıyı çoktan arkasından kapatmış ve gözden kaybolmuş . Kapıyı tekrar açacak, çünkü bu insanın terk edemediği bir oda . Birincisi , ikincisine bu kadar benzemese , sakin olsa , ona baktığını bu kadar belli etmese , odasını sanki herhangi bir odaymış gibi yavaş yavaş düzene sokacak , oysaki bunun yerine o da kendi kapısının önünde aynı şeyi yapıyor , hatta bazen ikiside kapılarının arkasında oluyor ve güzelim oda bomboş kalıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Daha söyleyeceğim çok şey var , ama o zaman mektup bitmez .
(...) Hayır geçen seferki gibi şimdi de abartıyorum, ama bu öyle bir endişe ki , hani burada olsanız benim himayemde... Sizi içtiğim sütle beslesem , bahçeden içime dolan havayla güçlendirsem; hayır, bu yetmezdi, benden çok sizi güçlendirmeli hava.
(...) Öğrenciniz olmak ve ikide bir hata yapmak isterdim , sırf ikide bir sizden azar işitmek için. Sırada oturudugumu hayal ediyorum, size bakmaya dahi cüret edemiyorum , sizse üzerime doğru eğilmişsiniz , uyarılarınızı yaptığınız işaret parmağınızı tepemde sallayıp duruyorsunuz, böyle mi olurdu ki?
Bütün bunlarla nerelere götürdüm sizi! Biraz kayboldum , ama olsun, bana eşlik ettiyseniz şayet birlikte kaybolduk demektir