İş-aşk-arkadaşlık-yoldaşlık ya da adını ne koyarsanız koyun müşterek bir ilişki dahilindeyken.. Bir insanın, kendisine yardım eden, kalbini açan, emeğini ve vaktini paylaşan bir başkasını - pençelere değil de iyi niyete ve ilgiye maruz kalmasından ötürü- sömürmeye cüret etmesine tahammülüm yok. Dünyanın en sakin insanıyken, bunu hissedince, bir anda Çanakkale Boğazı’nın dalgalarını ordusuna kırbaçlatan ama yine de yeterince rahatlamayamayan Pers Kralı Kserkses’inkinden de beter atıyor kafam…