Kaan Kavcar
@kk48
“Quid rides? Mutato nomine, de te fabula narratur.”
Çocukken okuduğumuz kitapların yeri başka, câzibeleri büyük, hatıraları aziz. Ama bu okumalardan bizde kalan, daha çok oturduğumuz yerlerin ve günlerin hatırası.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Işim yoktu,param yoktu ,dostum yoktu ...Daha çok çalışmak zorundaydım ...Kitap bitmeden para vermiyorlardi,kitap bitmiyordu ..."
İster siyah derili, ister sarı... inananlar kardeştir.
Nâzım'ı da o yıllarda... okudum, anlamadım ve sevmedim. On dokuzunda putperesttir insan. Kozasını yırtmak ister. Kanatlarını tutuşturacak bir alev arar pervane. Nâzım yeniydi ve her yeni gibi düşmanları vardı, dostları vardı.936'da ben çocuktum, o devdi. Nâzım bir dâvânın kanatlarında yükseldi,şairi mitoslaştıran uğradığı zulümler oldu.
Sağ, daima çekingen, daima korkak, daima sevimsizdir. Çekingendir, çünkü maziyi temsil eder; maziyi, yani keyfiliği, kanunsuzluğu...Sevimsizdir, hangi mezarlığı ürpermeden seyredebiliriz? Avrupa'nın son iki yüz yıllık tarihi, sol'un zaferleri, sağ'ın hezimetleri tarihidir.