işkenceye metanetle katlanacak, kaderin oyunu karşısında sükunetini kaybetmeyecekti.
Lucretius da “isteklerimizi belirleyenin kendi duyularımız değil, sağdan soldan duyduklarımız” olmasından üzüntü duyduğunu dile getirmişti.
maddi şeyler satılması mümkün olmayan şeylerin yerini tutabilirmiş gibi bir izlenim yaratıyor. İşte “içi boş fikirler” böyle ortaya çıkıyor.