Beyza
@kkvothe
Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden ?
Bizden diyorum, ikimizden
Ne kalacak?
Her şeyi beraber öğrendik; kendimizin üzerine tırmanıp kendimizi aşmayı beraber öğrendik; sonra da amaçsızca gülümsemeyi:
...aşağı bulutsuz gülümsemek parlak gözlerle ve millerce uzaktan, ve aramızda baskı, ama ve suç yağmur gibi buharlaşırken.
Reklam
Biz en başından beri arkadaşız; bizim ortak noktalarımız keder ve korkunç şeyler; güneşimiz bile ortaktır.
Biz birbirimizle konuşmuyoruz çünkü çok fazlasının biliyoruz: Biz birbirimize karşı sessiziz, bir birbirimize bilgeliğimizi gülümsüyoruz.
... Ah! senin o ruhundaki bütün alçakgönüllülüğü nasıl da sezmem! Güneşten önce geldin bana bana, en yalnız olana.
Gündoğumundan ÖnceEdebiyat
Bana güzel bir şekilde, güzelliğine sarılmış bir şekilde geldin; benimle bilgeliğini açığa vuran bir dilsizmiş gibi konuştun...
Çark döner, zaman evrilir. Acılarına yeni yalnızlıklar, tonlarca sancı, bilmediğin sızılar eklenir. Boşluklar büyür. An olur yetemezsin. Hayatına, kendine, hislerine. Parçalara bölünürsün, bin bir parçaya. Buna rağmen yetemezsin. Çok özlersin. Ulaşamazsın. Bazen bazı şeyleri kazıyıp atamazsın.
Reklam