“Bilirim ve bildiririm ki, "İnsan, vicdanıyla sürekli hesaplaşıyorsa, genç kalır, tığ gibi .”
Sonuna dek üstlenmek gerekli: Kimliğimi? Diyorsan, işte onu. Bir de, "Yumruk sözcüğe dönüşür mü?" Soru mu bu da yani; her şey dönüşüyor sözcüğe de, biz fark edemiyoruz. Yoksa, insan, kendi BELGEsini nasıl teslim edebilecek o gün, değil mi?
Reklam
Dün, ciddi görünen, bugün fırıldak; daha, fizikî olmasa da, hissediyorum ben: önsezim beni hemen hemen hiç yanıltmadı. Güvendiğim insanların bu hâlleri öyle bir gücüme gidiyor ki!
İnsanın kendi kendi olabileceği sessiz bir mekân , meğerse , ne kadar önemliymiş!
“Elverişli bir ruh hali içinde bulunmalı insan , ne olup biterse bitsin be!”
Reklam
Reklam